Tragedie van de koning van de jungle


RajaRimba001.jpg

De koning maakt de indruk moe en oud te zijn. Zijn witte haar ziet er erg geklit en verward uit. De ogen zijn dof en maken zijn mannelijkheid flets. En het meest tragische, zijn machtige trots is wie weet waarheen verdwenen. Noodlottige koning zonder zekerheid dus omdat zijn hoofden en bevelhebbers elkaar bevechten om invloed.

Hierom, heeft de koning recht in de rimboe nodig. De feitelijke inkomsten van iemand zijn in hoge mate afhankelijk van de goedheid van zijn gemoed of preciezer afhangend van zijne majesteits eetlust. Daarom is het niet verbazingwekkend dat de hoofden en veldheren plezier hebben te twisten en in de gunst proberen te komen door het vleien van bord en restjes eten van de koning. De invloed van de koning is zo groot, ieder voorgevoel van een maatregel van hem zal het volk van het land van koers doen veranderen in de richting waar de koning zich wendt. Zo'n geweldige jungle koning.

Maar die glorieuze periode nu begon te tanen gelijk met ouderdom en verslappende spieren. Toen vroeger, hij door enkel te kuchen de aandelenkoersen op de effectenbeurs van het buurland kon veranderen, is thans het meest harde gebrul net echoloos. Zijn koninklijke bevelen zijn als het ware verdwaalde winden zonder richting. Zelfs vrienden bekommeren zich niet om hem.

Ons dorp was rumoerig, in tumultueuze opschudding. Midden op die dag verscheen de koning van de jungle plotseling. Dat bracht nog meer beroering. Op de schouders van de koning van de jungle zat ontspannen een lieftallig meisje, beslist ook een junglemeisje. Het galmen van trommelslagen weerklonk, hoornsirene werd als sein van onraad geblazen. Het dorpsplein werd dan ook stil omdat alle schepsels meteen wegvluchtten.

"Moeders en vaders, en vrienden allemaal. Niet bang zijn, niet vluchten, ik ben het, Shinta, jullie vriendin." Die woorden waren niet zo vreemd, de woorden van het meisje.

De dorpsbewoners bleven stil in de schuilplaats, stuk voor stuk gluurden ze allen door een kier van de hut. Zij sidderden vreselijk, vooral niet de koning van de jungle verzoeken om een offer. Naar men zegt wanneer de koning van de jungle vraagt om een offer probeert hij gewoonlijk de ingewanden van een huwbaar meisje te krijgen. Volgens het verhaal, zijn er al veel slachtoffers uit de dorpen rondom, jonge kinderen worden door de koning van de jungle verslonden om het binnenste te nemen, hun hart en lever.

Het meisje daalt als een tarzan van de schouders van de koning van de jungle af en gaat naar de hut van Shanti, in het midden van het dorp.

"Mama,.. mama,... Shanti! Dit is Shinta."
"Shinta? Jij bent echt Shinta mijn kindje?" Shanti, kijk eens heel precies zij lijkt waarachtig op je tweelingzusje Shinta."

Het blijkt inderdaad waar. Dit junglemeisje is de tweelingzus van Shanti genaamd Shinta die zeven jaar geleden verdween en vermoed werd omgekomen te zijn, verslonden door de koning van de jungle. Het begin van dat verhaal was inderdaad een onbeduidende kwestie, toen Shinta boos was op haar moeder en werd gemeend dat ze niet in staat was te werken en altijd de familie frustreerde.

De gebeurtenis had zich zeven jaar geleden voorgedaan. Shinta vertelt het hele verhaal van haar plezier en verdriet als bewoonster van de jungle Oud Kerangen .

De tweelingzusjes komen net weer thuis met gevangen vis uit het kleine riviertje aan de rand van het dorp. Shinta de jongere tweelingzus heeft altijd goed geluk als zij gaat vissen vangen. Zoals gewoonlijk loopt Shinta langs de rivier precies de oudere zus Shanti stroomafwaarts volgend. Wanneer Shinta een lurung- of lemedukvis vangt, draagt Shanti haar zusje op de kop plat te knijpen zodat die sterft, vervolgens wordt Shinta's vangst stroomafwaarts meegenomen door ze in de tadukan (bamboebuis voor vis) om haar middel op te slaan.

Wanneer het zusje een slak of een mossel vindt gebiedt de oudere zus Shinta op deze in de tadukan op te nemen. De kwestie was dat haar slakken, mosselen en andere soorten schelpdieren zullen vergaan als ze worden meegevoerd, terwijl de al dode vis wegdobberde.

Aangekomen in het huis, toen Shanti's tadukan werd uitgegoten, was deze gevuld met vis terwijl de tadukan van Shinta alleen vol schelpdieren en grote sawa slakken zat. De moeder werd heel boos en schreeuwde tegen Shinta: "Ach, jij kind kan niets, enkel en alleen schelpdieren en grote slakken in die tijd gevangen. Wezenlijk rotkind, ga maar naar het bos, wordt verslonden door de koning van de jungle."

Onschuldig en veracht voelend, gaat Shinta zwerven buiten het dorp, zodat zij uiteindelijk uitkomt bij de koning van de jungle die klaar staat haar te verslinden. De koning van de jungle wenst vol lust de ingewanden van Shinta te eten maar vergezeld van tientallen verzoeken om genade betoogt het kleine meisje dat haar hart en lever nog heel klein zijn zodat de vorst later niet verzadigd is. Iedere keer vraagt de vorst of hart en lever van Shinta al groot zijn. Iedere keer wordt geantwoord: "geduldig majesteit, na zeven seizoenen zal Shinta helemaal, alles uitleveren, wat behoort tot mijn hart en lever."

Maand gaat over in jaar. Uiteindelijk na zeven seizoenen is het jonge meisje al dapper in staat het leven in de uitgestrekte jungle te vormen, terwijl de vorst versleten raakt en zijn tanden beginnen uit te vallen. Toen de koning van de jungle de afspraak opeisde, toen weigerde Shinta en vluchtte de arecapalm in, een forse hard-vezelige boom.

De vorst werd woest en deed moeite de arecapalm te klauwen en te bijten, maar Shinta lachtte slechts bij het zien van het gedrag van de vorst van de jungle: een oude wilde tijger. Drie dagen en drie nachten verschool Shinta zich in die grote arecapalm en ten laatste legde de koning van de jungle het af en berustte. Zijn tanden en hoektanden losgeraakt en overhoop, zijn nagels afgebroken. De koning van de jungle was een tandeloze tijger geworden, oud en machteloos.

Shinta kreeg medelijden met de koning van de jungle, nu hij zo oud geworden was, tandeloos en machteloos, futloos was en omdat hij geen kracht meer had om zelfs maar etenswaar te kunnen vinden was hij gedwongen te worden geholpen door Shinta. Daarom dat die oude tijger nu als een rijpaard voor Shinta door de gehele, grote jungle rondzwierf.

Zo was de tragedie van de koning van de jungle. tenslotte liet hij de troon over, trad hij af, en sterker nog, dus het rijdier van Shinta het meisje van het dorp. De burgers van het dorp waren heel trots op Shinta die in staat was de koning van de jungle Oud Kerangen te onderwerpen. Tientallen jaren leefde de bevolking in het grote bos Oud Kerangen vol vrees voor het geweld en de wreedheid van de koning van de jungle, maar nu is de tijger oud en machteloos. Sindsdien is ons dorp vredig, veilig en voorspoedig.


Vertaling: http://sarikata.com/baca-cerita/tragedi-raja-rimba/


Oorspronkelijk: Vancouver, 6 maart 98.
Naar Robin Karo-karo Sitepu, Tragedi raja rimba, eerst gepubliceerd in het tijdschrift "Indonesian Actual News," (CaliforniŽ, maart 1998).
Een bewerking van een verhaal van het volk van Tanah Karo defaultMapIcon.jpeg .




tropenmuseum
COLLECTIE TROPENMUSEUM: Karolanden. Si Garang Garang. Links een bamboe dakladder op den achtergrond de Sinaboeng. _TMnr_10017210.jpg


(link nl.wikipedia) http://nl.wikipedia.org/wiki/Batak_(Indonesi%C3%AB)
(link id.wikipedia) http://id.wikipedia.org/wiki/Suku_karo"